Ziada ya mtumiaji ni kipimo cha kiuchumi kinachowakilisha tofauti kati ya bei ya juu zaidi ambayo mnunuzi yuko tayari kulipia bidhaa au huduma na bei halisi ya soko anayolipa. Inatumika kama kiashirio muhimu cha ustawi wa watumiaji, ikionyesha thamani ya ziada au faida wanayopata watu binafsi wanapoweza kununua bidhaa kwa bei ya chini kuliko thamani waliyoiwekea wao wenyewe.
Ili kukokotoa thamani hii, unatoa bei ya soko ya usawa kutoka kwa bei ya juu zaidi ambayo mtumiaji yuko tayari kulipa. Bei za soko zinaposhuka, ziada ya mtumiaji kwa kawaida hupanuka, jambo linalowawezesha wanunuzi kuhifadhi sehemu kubwa ya uwezo wao wa kununua. Kinyume chake, katika masoko yanayotawaliwa na ukiritimba au oligopolia, wazalishaji wanaweza kutekeleza mikakati kama vile bei maalum au mifumo ya usajili ili kunasa ziada hii kama mapato ya ziada.
Kwa mfano, ikiwa mnunuzi yuko tayari kulipa dola 100 kwa bidhaa mahususi lakini akaipata kwa bei ya soko ya dola 60, anapata ziada ya dola 40 kwenye muamala huo. Katika soko kubwa zaidi, ikiwa vitengo 1,000 vitauzwa kwa kiwango hiki cha bei, jumla ya ziada ya mtumiaji hukokotolewa kwa kuzidisha tofauti hiyo kwa idadi ya vitengo na kutumia kanuni ya nusu, na hivyo kusababisha faida ya jumla ya dola 20,000 kwa msingi wa watumiaji.