Ada ya kuingia ni malipo ya mara moja au ya mara kwa mara yanayohitajika ili kupata idhini ya kuingia katika eneo, kituo, au huduma maalum. Gharama hizi hutozwa kwa kawaida na mbuga za umma, makumbusho, na mashirika binafsi ili kufidia gharama za uendeshaji au kudhibiti idadi ya wageni. Katika muktadha fulani, kama vile jumuiya za kustaafu zenye huduma endelevu, ada hizi huwakilisha ahadi kubwa ya kifedha inayofanywa na watu binafsi ili kupata makazi na huduma za utunzaji wa baadaye.
Jinsi ada hizi zinavyofanya kazi inategemea asili ya taasisi husika. Kwa maeneo ya umma, ada mara nyingi ni bei ya moja kwa moja ya kuingia ambayo inaweza kutofautiana kulingana na njia ya kuingia, kama vile kwa kila gari au kwa kila mtu. Katika mipango tata zaidi ya kifedha kama vile jumuiya za kustaafu, muundo wa ada unaweza kujumuisha masharti ya kurejeshewa sehemu ya pesa. Mipango hii ya kurejesha kwa awamu au kwa kiwango kinachopungua inaruhusu sehemu ya malipo ya awali kurejeshwa kwa mkazi ikiwa ataondoka katika kituo hicho ndani ya muda maalum.
Kwa mfano, mbuga ya taifa inaweza kutoza ada ya kawaida ya kuingia kwa gari binafsi bila kujali idadi ya abiria waliomo. Kinyume chake, jumuiya ya kustaafu inaweza kuhitaji ada ya kuingia inayotofautiana kulingana na kiwango cha matibabu kinachohitajika na aina ya makazi yaliyochaguliwa. Kwa sababu gharama hizi zinaweza kuwa kubwa, ni muhimu kwa watu binafsi kufanya utafiti kuhusu masharti maalum na sera za kurejesha pesa kabla ya kujitolea kufanya malipo yoyote makubwa ya ada ya kuingia.