Mkataba wa ubadilishaji wa fedha usio na uwasilishaji (Non-Deliverable Forward - NDF) ni mkataba wa kifedha wa muda mfupi unaotumiwa kulinda dhidi ya hatari au kubashiri kuhusu kiwango cha ubadilishaji wa fedha za kigeni ambazo haziuzwi au kubadilishwa kwa uhuru. Tofauti na mikataba ya kawaida ya ubadilishaji (forward contracts) inayohitaji ubadilishaji halisi wa fedha, mikataba hii hutatuliwa kwa pesa taslimu wakati wa kukoma kwake. Kiasi cha msingi cha mkataba hakibadilishwi kamwe kati ya pande mbili zinazohusika.
Mikataba hii hufanya kazi kwa kuruhusu pande zinazohusika kukubaliana juu ya kiwango maalum cha ubadilishaji kwa tarehe ya baadaye. Mkataba unapofika wakati wa kukoma, pande hizo hulinganisha kiwango kilichokubaliwa na kiwango cha soko cha wakati huo (spot rate). Tofauti kati ya viwango hivi viwili hutatuliwa kwa kutumia sarafu kuu inayoweza kubadilishwa kwa uhuru, kama vile Dola ya Marekani, ili kuhesabu faida au hasara kwenye kiasi cha msingi.
Kwa mfano, kampuni inaweza kutumia NDF kudhibiti hatari ya sarafu kama vile Rupia ya India au Real ya Brazil, ambayo inaweza kuwa na vizuizi vya kiserikali katika biashara ya kimataifa. Ikiwa kampuni itafunga kiwango na soko likabadilika kwa faida yao, mshirika mwingine huwalipa tofauti hiyo kwa pesa taslimu. Hii inaruhusu wafanyabiashara kudhibiti hatari ya sarafu katika masoko yenye vizuizi bila kuhitaji kuwasilisha kihalisi sarafu isiyoweza kubadilishwa.