Uhaba ni dhana ya msingi ya kiuchumi inayoelezea hali ambapo mahitaji ya bidhaa au huduma yanazidi usambazaji uliopo. Kwa sababu rasilimali kama muda, nguvu kazi, na malighafi ni chache, watu binafsi na jamii lazima wafanye maamuzi kuhusu jinsi ya kugawanya rasilimali hizi chache ili kukidhi mahitaji na matamanio yao.
Hali hii hufanya kazi kwa kuathiri uwiano wa soko na bei. Bidhaa inapokuwa ngumu kupatikana ikilinganishwa na mahitaji ya watumiaji, thamani yake ya kifedha kwa kawaida hupanda. Hii inaweza kusababishwa na mambo yanayohusiana na usambazaji, kama vile kupungua kwa uzalishaji, au mambo yanayohusiana na mahitaji, ambapo hamu ya bidhaa fulani hukua kwa kasi. Serikali pia zinaweza kuleta uhaba kwa makusudi katika maeneo kama vile usambazaji wa fedha ili kudhibiti mfumuko wa bei kupitia sera za kubana matumizi.
Katika utendaji, uhaba huwalazimisha watumiaji na wafanyabiashara kukabiliana na gharama za fursa, ambazo zinawakilisha thamani ya mbadala bora inayofuata inayopotea wakati uamuzi unafanywa. Kwa mfano, ikiwa kampuni ina nguvu kazi ndogo, lazima iamue kama itawagawa wafanyakazi hao kuzalisha aina moja ya bidhaa badala ya nyingine. Ili kudhibiti vikwazo hivi, taasisi zinaweza kutumia mikakati kama vile mgao, upendeleo, au marekebisho ya bei ili kusawazisha upatikanaji mdogo wa rasilimali dhidi ya mahitaji yanayoshindana.